eğer herkes çıldırmış, seni suçlarken…
başını dik tutmayı,
eğer herkes senden kuşkulanırken…
kendine güvenmeyi,
ama bu kuşkuları da hoşgörüyle karşılamayı,
eğer beklemeyi ve beklemekten bıkmamayı,
veya hakkında yalan söylenirken…
yalan söylememeyi,
ya da senden nefret edilirken…
nefret etmemeyi,
ve yine de insanlara tepeden bakmamayı…
çokbilmişlik taslamamayı…
başarabiliyorsan:
eğer düş kurmayı…
ve düşlerine tutsak olmamayı,
eğer düşünmeyi…
ve düşüncelerini ihtiras haline getirmemeyi;
eğer hem zaferi hem de felaketi göğüslemeyi
ve bu iki sahtekâra da eşit davranmayı;
eğer söylediğin gerçeklerin üçkâğıtçılar tarafından
aptalları tuzağa düşürmek için çarpıtıldığını duymaya dayanmayı,
ya da yaşamını adadığın eserlerin yıkıldığını gördüğünde
gerçekleştirebiliyorsan:
bütün kazanımlarını bir yere toplamaya
ve hepsini bir yazı-turayla riske atmaya,
ve kaybettiğinde yeniden baştan başlamaya
ve kayıpların hakkında tek bir söz etmemeye;
eğer yüreğin, sinirlerin ve kasların…
yok olduktan sonra bile
onları yeniden dönüşün için zorlamaya,
iradenden başka hiçbir şey kalmamışken dayanmaya…
gücün yetiyorsa
eğer erdemlerini koruyarak kalabalıklarla konuşmayı,
ya da insanlığını unutmadan krallarla birlikte yürümeyi becerebiliyorsan,
eğer herkes sana güveniyor ama yapamayacağın şeyleri beklemiyorsa,
bir uzun mesafe koşucusu gibi hakkını vererek yaşayabiliyorsan,
ve daha da önemlisi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder