Çok anlamlı değil mi !
Sanki yemin etmiş gibiyiz birşey almadan sevmemeye. Aklımız fikrimiz hep almakta. Bana şunu yapsın, şunu desin, şuraya götürsün, şunu alsın. İlgilendiğimiz şey hep yapması gerekenlerde karşı tarafın.
Peki, ne dersiniz hiçbir şey almadan sevmeye ? Sevginizi sadece içinizden geldiği için vermeye ?
Nasıl olurdu, bir düşünün.
S.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder